Wat zijn Jones Act compliant schepen voor Amerikaanse windparken?

Stel je voor: je hebt een megaklus. Je moet 100 gigantische windturbines, elk zo’n 800 ton zwaar, vanuit een haven in de VS naar een plek in de oceaan varen en daar op zee neerzetten.

Je denkt: "Ik huur een schip." Helaas, het is niet zo simpel.

In de Verenigde Staten gelden er speciale regels voor wat er op het water vervoerd mag worden. Die regels heten de Jones Act. En die regel bepaalt of je project slaagt of faalt. Dit is het verhaal van de schepen die wél mogen varen.

Waarom je niet zomaar een schip kunt huren

De Jones Act is een wet die al sinds 1920 bestaat. Simpel gezegd: alles wat tussen Amerikaanse havens wordt vervoerd, moet gebeuren door een schip dat:

1. In de VS is gebouwd.
2. In Amerikaanse handen is.
3. Bemand wordt door een Amerikaanse bemanning (minimaal 75% Amerikanen).

Als je dus turbinebladen van New York naar een windpark voor de kust van New Jersey vaart, val je onder deze wet. Je kunt niet even een goedkope Chinese of Nederlandse kraanschip inhuren. Als je dat doet, loop je het risico dat je lading in beslag wordt genomen en dat je gigantische boetes krijgt. En dat wil je niet bij een project van een paar miljard dollar.

De kern: Wat maakt een schip "Jones Act Compliant"?

Een "Jones Act compliant schip" is dus een zwaar werkpaard dat voldoet aan de strikte Amerikaanse eisen. Dit zijn geen doorsnee schepen. Het zijn gespecialiseerde eenheden die vaak specifiek zijn gebouwd voor de opkomende windindustrie. Je hebt het dan over schepen die: De combinatie van deze techniek én de Amerikaanse vlag maakt ze uniek en duur.

• Grote dekken hebben: Denk aan de "Voltaire" van Jan De Nul. Dit is een Jack-up Vessel met een dek van 5000 m². Genoeg ruimte voor meerdere turbineonderdelen tegelijk.
• Eigen kranen hebben: Krachten van 1000 tot 2500 ton. Dat is nodig om een turbine van 800 ton de lucht in te takelen.
• Stevige "poten" hebben: Jack-up schepen kunnen hun poten tot 40 meter diep in de zeebodem planten. Zo staan ze stabiel tijdens het hijsen, zelfs bij golven van 2 meter.

De werking: Hoe verloopt zo’n operatie?

Hoe ziet zo’n klus er in de praktijk uit? Stel, je huurt een Jones Act schip voor 1 jaar.

De dagprijs ligt vaak rond de €100.000 tot €150.000 per dag. Het schip vaart naar de haven van New Bedford (Massachusetts) of Norfolk (Virginia). Daar laden ze de onderdelen in; benieuwd hoeveel windturbines zo'n schip kan meenemen?

Ze laden in ieder geval drie turbineonderdelen tegelijk: de onderkant (tower), de generator (nacelle) en de drie bladen. Zodra het schip het windpark in zee bereikt – vaak 30 tot 50 kilometer uit de kust – zet de kapitein de vaart erop.

Voor wie zich afvraagt wat de huur van een jack-up schip voor windparkonderhoud kost: de "jacking op" gaat langzaam.

De poten zakken naar de zeebodem. Binnen een uur staat het schip vast als een huis. Nu begint het echte werk. De kraanmeester tilt de eerste componenten van het dek.

Met precisie van millimeters worden de delen op elkaar gezet. Een operatie die makkelijk 12 tot 24 uur duurt per turbine.

Daarna vaart het lege schip terug voor de volgende lading. Snelheid is hierbij cruciaal; een dag vertraging kost al snel €100.000 aan extra loon en logistiek.

De markt: Wie bouwt ze en wat kost het?

Omdat de vraag zo enorm is, investeren grote scheepvaartbedrijven honderden miljoenen in deze schepen.

• EDF Renewables en Orsted: Ze charteren schepen van rederijen zoals NorthStar (een joint venture van Shell en Heerema). Zij hebben schepen als de "Charybdis" in de vaart. Dit was het eerste grote Jones Act windturbine-installatieschip.
• Van Oord: Hoewel Nederlands, werken ze met partners die voldoen aan de regels of investeren ze in specifieke Amerikaanse entiteiten.
• De kosten: De bouw van zo’n schip kost al snel €150 tot €200 miljoen. De huur voor een langere klus (turnkey project) kan oplopen tot €250.000 per dag. Maar vergeet niet: zonder dit schip mag je je turbines niet verplaatsen. Het is een verplichte kostenpost.

De bekendste spelers zijn: Er is nu een tekort aan deze schepen. De huidige vloot is klein.

Nieuwe schepen die nu besteld worden, leveren pas rond 2027-2028 op. Dat drijft de prijs op en maakt planning essentieel.

Praktische tips voor je project

Wil je een windpark bouwen in de VS? Begin dan veel eerder met het regelen van je schepen dan je denkt.

1. Check de "Coastwise Endorsement": Vraag bij je scheepvaartpartner altijd naar deze specifieerte vergunning. Zonder deze papiertjes mag het schip niet varen.
2. Denk aan de overslag: Een Jones Act schip vaart van haven naar windpark. Maar hoe komen de onderdelen in die haven? Soms is een binnenvaartschip (dat wél Nederlands of Duits mag zijn) nodig om de turbine-onderdelen vanuit Europa naar de Amerikaanse haven te brengen. Dat heet "transshipment".
3. Flexibiliteit is key: Het weer op zee is onvoorspelbaar. Zorg dat je contracten (charters) ruimte bieden voor "weather days". Een dag stilstand door storm kost je zonder dat je het schip kunt gebruiken al snel €50.000.

De levertijden zijn lang en de concurrentie groot. Navigeren tussen Jones Act compliant schepen en de internationale vloot is complex en duur, maar het zorgt voor een stabiele markt voor Amerikaanse scheepswerven en zeelui.

Wie de juiste schepen op tijd vastlegt, bouwt het snelst aan de toekomst van Amerikaanse groene energie.