Wat is de 'Jones Act' en waarom is het cruciaal voor de Amerikaanse markt?

Stel je voor: je laadt een zware turbine op een heavy-lift schip in Rotterdam. In de Verenigde Staten werkt het net even anders.

Daar bepaalt een eeuwenoude wet wie welk schip mag gebruiken en wie aan boord mag werken. Die wet heet de Jones Act. Het is de hoeksteen van de Amerikaanse maritieme economie en het beïnvloedt elke offshore operatie, elke lading die de kust passeert en elke dollar die je er uitgeeft. Begrijp je de Jones Act, dan begrijp je de Amerikaanse markt.

Wat is de Jones Act?

De Jones Act is officieel de Merchant Marine Act van 1920. In gewoon Nederlands: een wet die zegt dat alle goederen die over water tussen twee Amerikaanse havens reizen, moeten worden vervoerd op Amerikaanse schepen.

En niet zomaar schepen. Ze moeten in de VS zijn gebouwd, in Amerikaanse handen zijn en worden bemand door Amerikaanse bemanning. Minstens 75% van de bemanning moet Amerikaans staatsburger zijn.

Deze wet beschermt de Amerikaanse scheepsbouw en de maritieme arbeidsmarkt. Het klinkt misschien streng, maar het heeft een duidelijk doel: de VS willen eigen capaciteit behouden voor nationale veiligheid en economische stabiliteit.

Voor ons in Europa is het een herinnering dat handel niet alleen over prijs gaat, maar ook over regels en soevereiniteit. In de praktijk betekent dit: een schip dat in Europa is gebouwd en wordt geëxploiteerd door een Europees bedrijf mag geen lading vervoeren van bijvoorbeeld Houston naar New Orleans. Zelfs als het schip toevallig in de buurt is. Je moet een Amerikaans schip charteren. En dat heeft gevolgen voor kosten, planning en beschikbaarheid.

Waarom is de Jones Act cruciaal voor de Amerikaanse markt?

De Amerikaanse maritieme industrie draait op de Jones Act. Het houdt de Amerikaanse scheepsbouw in leven, zelfs als de wereldwijde concurrentie groot is.

Zonder deze wet zouden buitenlandse rederijen met lagere kosten de binnenlandse routes overnemen.

Amerikaanse scheepswerven zoals Philly Shipyard of General Dynamics NASSCO blijven draaien dankzij opdrachten voor Jones Act-schepen. Voor offshore operaties is de impact nog directer. Windparken langs de Amerikaanse oostkust, olie- en gasplatforms in de Golf van Mexico: al die projecten hebben transport nodig.

Heavy-lift schepen, jack-up vessels, pijpenleggers. Veel van die schepen zijn niet Jones Act-compliant.

Ze mogen wel internationale wateren gebruiken, maar zodra ze Amerikaanse territoriale wateren ingaan voor een tussenstop, gelden de regels. De markt reageert hierop. Prijzen voor Jones Act-compliant schepen liggen vaak 20-40% hoger dan internationale equivalenten. Tegelijkertijd creëert het banen en houdt het kennis in de VS.

Voor jou als expediteur of logistiek planner betekent het: je moet Amerikaanse capaciteit reserveren, soms maanden van tevoren.

Flexibiliteit is beperkt, al is dat nog altijd eenvoudiger dan het navigeren door bureaucratie in West-Afrikaanse havens.

Hoe werkt de Jones Act in de praktijk?

Een typisch scenario: je hebt een heavy-lift project voor een windturbine in Massachusetts. De turbine arriveert per schip in New York.

Je wilt hem per barge naar de bouwplaats brengen. Als die barge rechtstreeks tussen twee Amerikaanse havens vaart, moet het een Jones Act-schip zijn, tenzij je een Jones Act waiver aanvraagt.

Geen buitenlandse barge, ook al is die goedkoper. Er zijn uitzonderingen. Schepen die tussen een buitenlandse haven en een Amerikaanse haven varen, mogen buitenlandse schepen zijn. Dat is coastwise trade versus foreign trade.

Voor offshore projecten betekent dit: je kunt een Europees heavy-lift schip gebruiken voor de installatie op zee, maar zodra je lading aan land moet brengen, schakel je over op een Amerikaans vaartuig. De bemanning is net zo belangrijk.

Een Jones Act-schip moet een Amerikaanse kapitein hebben. De meeste bemanningsleden moeten Amerikaans zijn. Dit beïnvloedt de beschikbaarheid van gekwalificeerd personeel. In de praktijk zie je dat Amerikaanse rederijen zoals Crowley, Matson en Moran Towing deze markt bedienen. Zij hebben schepen die voldoen en bemanningen die gecertificeerd zijn.

Prijzen, capaciteit en alternatieven

De kosten voor Jones Act-compliant transport liggen hoger. Een typische heavy-lift charter voor een binnenlandse route kan tussen €50.000 en €150.000 liggen, afhankelijk van de afstand, het gewicht en de complexiteit.

Voor een internationale vergelijking: een vergelijkbaar schip zonder Jones Act-eisen kan 20-30% minder kosten. Capaciteit is een uitdaging.

Er zijn maar een beperkt aantal Jones Act-compliant heavy-lift schepen. Voor grote windparkprojecten worden speciale schepen gebouwd, zoals de 'WindServe'-klasse. Die schepen kosten tientallen miljoenen om te bouwen, maar ze bieden de flexibiliteit die de Amerikaanse markt nodig heeft. Voor pijpleidingen en offshore platforms zijn er pijpenleggers en installatieschepen die ook aan de eisen voldoen, net als de inland waterways van de VS voor heavy-lift transport.

Alternatieven zijn er, maar ze zijn beperkt. Je kunt een internationaal schip gebruiken voor offshore werk, en dan overschakelen op een Amerikaanse barge voor de kust.

Of je splitst de lading: het internationale deel gaat naar een buitenlandse haven, en van daaruit gaat het verder op een Jones Act-schip. Dit verhoogt de logistieke complexiteit, maar het kan kosten besparen. Prijzen voor een overslag in een buitenlandse haven liggen rond €5.000-€10.000 per lading, exclusief opslag.

Praktische tips voor jouw operatie

1. Plan vroeg. Jones Act-schepen zijn schaars. Reserveren kan 3-6 maanden van tevoren nodig zijn, vooral voor grote projecten.
2. Ken je route. Bepaal of je echt tussen twee Amerikaanse havens vaart. Soms is een omweg via een buitenlandse haven mogelijk om de wet te omzeilen.
3. Werk met lokale experts. Amerikaanse expediteurs en rederijen kennen de regels en de beschikbare schepen. Zij kunnen je helpen met vergunningen en bemanning.
4. Budget voor hogere kosten. Reken op 20-40% meer dan internationale tarieven. Vraag offertes aan bij meerdere Amerikaanse rederijen.
5. Controleer de documentatie. Elk schip moet een certificaat hebben dat het voldoet aan de Jones Act. Vraag dit altijd op, vooral voor heavy-lift en offshore projecten.

Een laatste tip: houd rekening met seizoensinvloeden. In de Golf van Mexico kunnen orkanen de planning verstoren.

In het noordoosten kunnen winterstormen de beschikbaarheid beperken. Flexibiliteit in je planning helpt om vertragingen te minimaliseren.

De Jones Act is geen hindernis die je kunt negeren. Het is een structuur die de Amerikaanse maritieme markt vormgeeft. Wie het begrijpt, kan er slim gebruik van maken. Wie het negeert, loopt vast op kosten en vertragingen. Voor heavy-lift, maritiem transport en offshore operaties is het een kernonderdeel van je strategie.